Een kastje per dag, vandaag in de voortuin...

Meisje van 9 is bezig met een heitje voor een karweitje. Ze heeft er al eentje gedaan samen met een vriendje in de voortuin van zijn ouders. Vriendje moest weg, maar meisje van 9 kwam thuis en zag onze tuin... tja... wat zal ik zeggen... Het is best wel een redelijke grote voortuin (voor hier in het westen dan hè) ca. 6,5 x 4,5 meter en ik hoef er ook niet mijn tuut in te zetten, dat schijnt ook redelijk standaard te zijn.

Maar de voortuin is vooral nog bezaaid met een héleboel bladeren (in de herfst hebben we diverse keren de tuin geleegd, maar er staan hier héle grote bomen langs de weg die niet een beetje bladeren loslaten maar gewoon méga. Dus in één keer kan dat niet qua bak. Dus na een aantal keren om de twee weken de bak gevuld te hebben... tja... vergeet je het restje... Dus ze vroeg of ze de voortuin mocht doen voor een heitje voor een karweitje... Tja... ik kijk naar de tuin en ik zeg natúúrlijk JA!!

Nadat meisje van 9 een half uurtje bezig is, ga ik haar buiten helpen. De klus is voor meisje wel héél erg groot en ik ben gelijk ook even met m'n snufferd buiten. Ik bedenk ook een "Eén kastje per dag"-klusje voor mezelf.  Ik ben lekker buiten, samen met meisje van 9 bezig en tegelijkertijd wordt er ook weer Eén kastje per dag gedaan. Dit soort klusjes zie ik gewoon als een kastje, want de tuin stoorde me al langer en valt buiten de normale routine. Het klusje bestaat uit de plantenpotten naast de voordeur legen en weghalen. Zoals je ziet is er iemand ijverig bezig geweest de plantenbak te molesteren... en aangezien manlief vanochtend naar het grof vuil is geweest... is er weer ruimte voor nieuwe voorraad voor het grof vuil... toch?

De tweede plantenbak heeft "slechts" één gat en één grote scheur, hahaha, maar kan ook weg. In de een zit een nog beetje levende plant en in de andere is 'ie totaal verdort. Het was de bedoeling de levende plant gewoon ergens op een kaal plekje bij de andere buxussen te zetten, maar helaas de kluit is véél te groot. Dat past niet. En ik zou ook niet weten wat ik er anders mee zou moeten en een nieuwe pot kopen, daar heb ik geen zin in. Dus ploep in de groene bak. De drie bakken (grijs, blauw en groen) worden van hun plaats gehaald en ook daar wordt een berg bladeren weggeveegd. Ook vind ik een schoonmaak attribuut die mijn man ooit heeft gekocht en door mij na één keer gebruikt te hebben per direct ontslagen en buiten werd gezet... In de grijze bak paste hij niet, dus werd hij er naast gezet zodat mijn man die eens door midden zou zagen of zo... Nu minstens een half jaar later vind ik dat ding dus achter de bakken bedolven onder een berg bladeren... er is plek in de hoek voor het grof vuil... dus ... toedels attribuut in de voortuin!

Tussendoor brengt meisje van 9 een lekker glaasje cola die even later bij een ijverige veegbeweging op de grond ploept... Meisje schrikt en wil al een geel doekje halen, nee hoor hoeft niet, hier is poetsen niet gepast, we vegen wel wat (inclusief bladeren en zand) en de rest droogt wel, hahaha. Ik zie ineens dat de bloementekeningen die een half jaar geleden zijn gemaakt deels nog steeds zichtbaar zijn, blijft goed zitten hoor dat krijt, hahaha.

De groene bak is inmiddels rijkelijk gevuld met alle bladeren... Meisje van 9 is door papa twee keer in de groene bak gezet om aan te stampen. Dat vinden ze toch altijd zo geweldig om te doen, komisch hè. Maar vol is vol... dus heeft meisje van 9 twee vuilniszakken gepakt en die worden gevuld met bladeren, zodat die a.s. woensdag als de groene bak leeg is geleegd kunnen worden in de groene bak. De vuilniszakken worden niet weggeknikkerd hoor, die gaan gewoon weer bij de voorraad (inmiddels al flink kleiner doordat er geen nieuwe plastic tassen meer bijkomen) plastic tassen en vuilniszakken en worden hergebruikt. Het schoonmaak attribuut hier in de kapotte bak, was een soort van mop, maar veroorzaakte een soort zwembad op het laminaat... en daar kan laminaat niet best tegen.

Aan twee zakken hebben we nèt niet genoeg, dus er wordt nog een vuilniszak gehaald.

Ook stonden naast de bakken twee zakken met pekel om op de stoep te strooien bij gladheid. Nu denk ik dat dat niet meer nodig is, dus manlief heeft die zakken naar de schuur gebracht. Het is wel handig hoor, die zakken bij de voordeur, maar het is gelijk zo'n zooitje.

Nu dit is de voordeur zonder plantenbakken aan weerskanten... Beter geen bakken dan kapotte bakken met een half levende en een verdorde plant. Er komt vanzelf wel weer wat op mijn pad dat ik leuk vind om daar neer te zetten. Nu vind ik het zo  leeg ook wel lekker.

Kijk wat een ruimte.... Héérlijk leeg en ruim. Al het onkruid heb ik tussen de buxusstruikjes weggehaald en ook de bladeren tussen die struiken zijn ook weg. Het geheel is bijna strak. Over een aantal weken mogen de buxusstruikjes worden bewerkt met een heggenschaar en dan is het weer mooi strak!

Zó ik heb deze vakantieweek misschien geen èchte kastjes gedaan, maar inmiddels is het behang op de slaapkamer van oudste wit. Zijn bed heeft twee lagen wit gekregen. De schouw en spiegel van de woonkamer zijn helemaal wit geschilderd, twee keer. De gelhaard zit er al weer in. En de meiden hebben her en der ook flink gewit. Ik kan/mag/moet weer strijken, strijkplank gevonden bij de Kringloop. Manlief is naar het grofvuil geweest en gaat deze week nog een keer als hij bijtijds thuis komt. Ik heb een flinke berg tassen en bakken ontdekt, dus ik heb héél wat keertjes Eén kastje per dag in petto klaarstaan... en ik hoop natuurlijk weer flink de hoek van het grof vuil te spekken!!

O ja.... en nog iets... onze woonkamerdeur heeft EINDELIJK een nieuwe deurklink. Bij de Kringloop zag ik er geen eentje, dus naar de Gamma. Een eenvoudige zwarte gekocht, zoals we vroeger bij mij thuis (oud huis) ook hadden... en zálig. Bij het dichtdoen van de deur... géén klink meer in mijn hand! Dat zoiets simpels zo fijn is, hè!